چشمی و فریادهایی که از روی غرض نبود
واکنشهای عصبی روزبه: قوی باشید پسرها!
واکنشهای عصبی روزبه چشمی در دقایق پایانی دیدار با آلومینیوم خطاب به هم تیمیهایش یکی از سوژههای جالب بازی جمعه شب بود.

به گزارش "ورزش سه"، روزبه چشمی در دقایق پایانی دیدار با آلومینیوم چهرهای را از خود به نمایش گذاشت که کمتر آن را دیده بودیم؛ فریادهای بلند او بر سر همتیمیهایش در حالی که با اخراج محمدحسین مرادمند استقلال ده نفره به بازی ادامه میداد و حریف سختکوش آخرین شانسهای خود برای رسیدن به گل تساوی را جست و جو میکرد، مسئلهای بود که در تصاویر تلویزیونی هم کاملا به چشم میآمد.
کاپیتان دوم استقلال در لحظات نفسگیر و پایانی مسابقه در شرایطی که بعد از درگیری بازیکنان دو تیم و البته اخراج مرادمند کاملا عصبی به نظر میرسید، هرگز دلش نمیخواست برد مقابل آلومینیوم و سه امتیاز شیرین را از دست بدهند. به همین خاطر او ناخودآگاه رفتارهایی را از خود نشان داد که هرگز غرضورزی در آن دیده نمیشد و آن را باید از روی تعصب و میل به پیروزی دانست.

تشری که روزبه به حامدیفر بعد از اشتباه در یارگیری زد، تشویق همراه با عصبانیت سیدحسین توسط چشمی بعد از مهار توپ ارسالی روی دروازه، فریاد بر سر یامگا وقتی او نتوانست مانع از دریبل خوردن خودی شود و برخی رفتارهای اینچنینی همه نشان از علاقه کاپیتان دوم استقلال به حفظ پیروزی داشت.
به نظر میرسد روزبه در آن دقایق که تیمش مقابل آلومینیوم عقب نشسته بود، میخواست با فریادها هم تیمیهایش را هوشیار کند و شور و هیجان آنها را تا سوت پایان برای کسب سه امتیاز حفظ کند که اگر جز این بود بازیکن جوانی مثل امید حامدی فر رفتاری جز آنچه در پایان بازی نسبت به چشمی به نمایش گذاشت، بروز میداد.
بی شک نقش بازیکنانی مثل چشمی یا سیدحسین حسینی به عنوان بزرگترهای استقلال این روزها بیشتر از هر زمان دیگری به چشم میآید. بازیکنانی با کوله باری از تجربه که در هر لحظه میتوانند در مسابقات رسمی ورق را به سود استقلال برگردانند و باعث ایجاد شادی و خوشحالی در اردوی آبیها شوند.