پشت پرده جدایی کاپیتان اسطوره ای از تافی ها
مالک ایرانی، عامل جدایی وین رونی از اورتون
وین رونی، اسطوره باشگاه اورتون، فاش کرد که دلیل جدایی اش از این باشگاه، عدم تمایل فرهاد مشیری، مالک ایرانی باشگاه، برای حفظ او بود.
![مالک ایرانی، عامل جدایی وین رونی از اورتون](https://static.farakav.com/files/pictures/01336645.jpg?w=800)
به گزارش "ورزش سه"، رونی در تابستان 2017 از منچستریونایتد جدا شد و به باشگاه دوران نوجوانی اش، اورتون برگشت. شیاطین سرخ حتی برای تسهیل این انتقال، حاضر به پرداخت بخشی از دستمزد رونی هم شدند. این مهاجم باتجربه شروع خوبی در گودیسون پارک داشت اما بعد از تغییر پست وانتقال به خط میانی، تردیدها در مورد او افزایش پیدا کرد و همین مسئله مشیری را ترغیب کرد تا او را بفروشد.
رونی به خبرنگاران گفت:" جدایی از منچستریونایتد آسان نبود اما من بازی نمی کردم و شرایط دشوار بود. اورتون دلیل اصلی جدایی من از منچستریونایتد بود. می خواستم به آنها کمک کنم تا رو به جلو بروند و اولین جام شان از سال 1995 را به دست بیاورند. این همیشه رویای من بود اما متاسفانه این اتفاق رخ نداد. من کمی از اینکه شرایط به آن شکل رقم خورد، ناراحتم اما فوتبال همین است.
مسئله تنها پایان دوران حرفه ای ام در اورتون نبود. می توانستم بفهمم که باشگاه در تلاش است تا رو به جلو حرکت کند و بازیکنان جدیدی به خدمت بگیرد و من می خواستم بخشی از این پروژه باشم. احساس می کردم در حال ریختن پایه ای برای بردن یک جام و تلاش برای قرار گرفتن در جمع 6 تیم برتر لیگ هستیم.
با توجه به آنچه چند بار در دوران حرفه ای ام رخ داد، شاید نیاز بود کمی خودخواه تر باشم؛ چیزی که گاهی انجامش دشوار است. با بازی در خط میانی، من قابلیت گلزنی ام را از دست دادم اما تیم کمی بهتر شد و در جدول بالاتر رفت. شاید اگر این کار را نمی کردم، می توانستم 20 گل بزنم و تیم دوازدهم یا سیزدهم می شد.
فکر می کنم این تصمیم مالک باشگاه بود. واضح بود که او می دانست که قصد دارد بازیکنان زیادی به خدمت بگیرد و من همچنان از اورتون پول می گرفتم و او می خواست این هزینه را کم کند.
وقتی که من در جریان علاقه مندی واشنگتن دی سی قرار گرفتم و در روزنامه، مقاله ای در مورد آن خواندم و به این فکر کردم که :"اینجا چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟ چیزی گفته شده است؟"
بنابراین به دیدن سم آلاردایس رفتم و گفتم": گوش کن، من بچه نیستم. چه اتفاقی دارد رخ می دهد؟ می خواهی من اینجا باشم یا نه؟" منصفانه بگویم، آلاردایس روراست ترین فرد بود. او گفت اگر فصل بعد هم مربی باشد، شاید به من زیاد بازی نرسد اما او می خواست که من در اورتون باشم و بخشی بزرگی از پروژه تیم. سپس گفت:" اما من مطمئن نیستم که مالک باشگاه هم چنین نظری داشته باشد."
تلاش برای گرفتن یک پاسخ صادقانه از مالک باشگاه، سه ماه طول کشید. من تلاش کردم و تلاش. تنها چیزی که می خواستم، شفافیت بود. نکات مثبتی هم وجود داشت. فرزندانم می دیدند که من در اورتون بازی می کنم. هرچند دو بچه کوچکم چیزی به یاد نخواهند داشت اما همچنان عکس هایی باقی می ماند که من در سنین بالاتر هم برای اورتون بازی کردم. در آنفیلد برای اورتون گل زدم و اولین هت تریک را برای اورتون انجام دادم. اما با کمی ناراحتی جدا شدم.
وقتی در 18 سالگی از اورتون رفتم، پایان بدی داشت. من بچه بودم و در آن سن چیزهایی می گویید و کارهایی می کنید که واقعا معنی آنها را درک نمی کنید. اما این بار، کمی مسن تر و عاقل تر بودم و تنها کمی صداقت می خواستم که هرگز واقعا به آن نرسیدم؛ به جز از سم آلاردایس."