واکنش سرمربی تیم ملی والیبال به شایعه ضرب و شتم!

به گزارش "ورزش سه"، یوتسا ست کوویچ نامی آشنا نه تنها برای والیبالیست های ایرانی، بلکه یادآور خاطرات خوش برای تمامی علاقه مندان به والیبال است. این مربی صربستانی که کاشف و سازنده نسل طلایی والیبال ایران بود و اولین قهرمانی جهان را برای یک رشته تیمی در ورزش ایران در سال 2007 با نوجوانان ایرانی در رشته والیبال رقم زد، این روزها در کشورش مشغول مربیگری است.

با وجود تمام خاطرات خوشی که از ست کوویچ در ایران وجود دارد و ستاره های بزرگی همچون معروف، موسوی و غفور همواره پیشرفت خودشان را مدیون او می دانند، اخیرا بحث هایی پیرامون اخلاق عجیب و تند او در تمرینات تیم جوانان مطرح شده است. علیرضا بهبودی، پاسور سابق تیم ملی در مصاحبه ای ادعا کرده بود ست کوویچ در تمرینات تیم جوانان بازیکنان را مجبور می کرد به یکدیگر سیلی بزنند.

همین موضوع بهانه ای شد تا دقایقی با یوتسا ست کوویچ همکلام شویم. در ادامه مشروح گفت و گوی "ورزش سه" با این مربی صربستانی را می خوانید.

* شما را در ایران همیشه «سِت کوویچ» صدا می زنند، اما تفلظ واقعی فامیلی شما «سِوِت کوویچ» است. در این باره توضیح می دهید؟

بله، من سوت کوویچ هستم، اما ازمانی که در ایران بودم، مرا ست کوویچ خطاب می کردند. البته موضوع مهمی نیست و من با این مسأله مشکلی ندارم. وقتی مرا ست کوویچ صدا می زنند، می فهمم که یک ایرانی پشت خط است!

* روزهای قرنطینه به خاطر شیوع ویروس کرونا را چطور می گذرانید؟

در صربستان همراه خانواده و دوستانم هستم. باور نمی کنم چنین اتفاقی در جهان رخ داده باشد، اما پشت پرده کرونا اتفاقاتی افتاد که خیلی هم بد نبود. با این حال زندگی بدون والیبال و تمرین خیلی سخت است. البته ما مدت کوتاهی است که تمرینات جزیی را شروع کردیم.

* در حاضر مشغول مربیگری کدام تیم هستید؟

من همیشه در حال کار در والیبال هستم. در حال حاضر هم به عنوان سرمربی مهمترین تیم زنان در لیگ صربستان یعنی «ویژورای بلگراد» کار می کنم.

* وقتی به گذشته برمی گردید، چه نسبت به کار در ایران دارید؟

ایران تیم من بود و خیلی به آن فکر می کنم. هر وقت به گذشته برمی گردم لذت می برم چون این یک عشق واقعی بود و من تیم ایران را عاشقانه دوست داشتم.

* بین بازیکنانی که با آن ها در ایران کار کردی، کدام یک را می توانی به عنوان بازیکن مورد علاقه ات نام ببری؟

سوال بسیار سختی است. هر بازیکنی در گروهی که من با آن ها کار کردم، رشد کرد و بازیکن بزرگی شد، برای من جذاب بود. نه فقط به خاطر اینکه به خودش کمک کرد، بلکه به بقیه بازیکنان هم کمک کرد. همچنین کادر حرفه اى فدراسیون و رییس فدراسیون به همراه همه بازیکنان و مربیانى که با آن ها کار کردم، آدم هاى خاص و مورد علاقه من هستند.

* مى توانى به صورت دقیق تر درباره این سه بازیکن صحبت کنى؛ سعید معروف، سیدمحمد موسوى و امیر غفور؟

هر سه این بازیکن ها استعدادهاى بزرگى هستند و در سطح جهانى بازى مى کنند. آن ها بازیکنان بزرگى هستند؛ البته با ویژگى هاى خاص مربوط به پست تخصصى خودشان. موسوى یک بازیکن خیلى تاپ است که همیشه مى تواند یک رقیب بزرگ باشد. امیر غفور هم یک بازیکن کامل و یک مهاجم عالى است. او مى تواند در ارتفاع خیلى بالا به توپ ضربه بزند و در کار سرعتى هم موفق باشد. غفور سرویس هاى خوبى دارد، اما در دفاع شاید کمى ضعیف تر باشد. معروف هم بهترین پاسور دنیاست؛ البته به همراه تونیوتى(پاسور تیم ملى فرانسه). معروف دقیقا همان ایده هایى را به کار میگیرد که تونیوتى در تیمش اجرا مى کند. گروه دیگرى از پاسورها آن هایى هستند که شیوه بازى آن ها به تیم روح مى دهد. نوع سوم پاسورها خودشان را با نحوه کار تیم وفق مى دهند. از نظر من معروف و تونیوتی بهترین پاسورهاى فعلى در جهان هستند. وقتی که من کارم را با معروف شروع کردم، گفتم او می تواند یکی از سه پاسور برتر جهان باشد، اما خیلی ها در ایران مرا مسخره کردند! البته بعداً دیدید که چه اتفاقی افتاد.

* برخی معتقدند سعید معروف فرد مغروری است؛ این می تواند ادعای درستی باشد؟

نه، به هیچ وجه سعید بازیکن مغروری نیست. او فرد تاثیرگذاری هم به عنوان بازیکن و هم به عنوان یک شخصیت است. دلیل اینکه او به یک رهبر کامل برای تیمش تبدیل شده، دقیقا همین است. البته رفتار بازیکنانی که تمرکز کاملی روی کارشان دارند، کمی متفاوت است. سعید هم این را ثابت کرده؛ چه داخل زمین و چه بیرون از آن. رابطه من با بازیکنانی که کار کردم اغلب پدر و پسری بود.

* بازی تیم های ایرانی را دنبال می کنید؟

من مسابقات تیم های ایرانی را در تمام مسابقات دنبال می کنم؛ شاید حتی بیشتر از حدی که تیم های صربستانی را دنبال می کنم. دلیل مهم این اتفاق هم این است که خودم را در رشد والیبال ایران سهیم می دانم. بخشی از پیشرفت والیبال را نتیجه کار خودم می دانم.

* ممکن است بازهم شما را در ایران ملاقات کنیم؟

البته که می توانم برای والیبال و زندگی به ایران برگردم. ایران کشور دوم من است و روزهای زیادی را آنجا سپری کردم. رابطه خیلی خوبی با روسای فدراسیون ایران در دور خودم یعنی یزدانی خرم و داورزنی داشتم. ارتباط بین من داورزنی دوستانه و همراه با اطمینان بود. همچنین من ارتباط خوبی با مردم ایران داشتم و آن ها مرا پذیرفته بودند. من و بازیکنان هم در کار کردن به یک درک متقابل رسیده بودیم. این اتفاق راحتی نبود، اما من با توجه به کار در تیم های زیادی از ایران به این شناخت رسیده بودم.

* اخیرا بحث های زیادی درباره دوره مربیگری شما در تیم های پایه ایران مطرح شده. حتی علیرضا بهبودی، پاسور سابق تیم ملی گفته یک روز که در تمرین تیم جوانان حاضر شده، دیده شما بازیکنان را به شکل عجیبی تنبیه می کردید و آن ها مجبور می شدند به هم سیلی بزنند!

روش های مختلفی برای کار وجود دارد، اما بهترین آن است که شما بتوانید با آن باعث پیشرفت کار و بازیکنان شوید. صحبت کردن درباره روش های کاری راحت است، اما فلسفه پشت این کار است که از اهمیت خاص برخوردار است. من نمی خواهم پاسخی به این ماجراها بدهم چون این ها مسائل مهمی نیستند. نباید خیلی به این چیزی که شما گفتید، توجه کرد. به عنوان یک مربی و با توجه به دوره خوبی که در ایران داشتم، خیلی مهم بود که بهترین کارم را برای تیم ملی و بازیکنان نشان دهم. شما برای اینکه در کارتان موفق شوید، لازم است که چه در زندگی شخصی و چه در رشته کاری خود دیسلیپن و نظم را در اولویت قرار دهید. اتفاقات زیبا و دستاوردها به عنوان یک خاطره در زندگی آدم می مانند و البته اتفاقات بد هم غیرقابل فراموشی هستند. اغلب اتفاقاتی که برای من در ایران رخ داد، زیبا و موفقیت آمیز بود و می توانم روزها درباره آن حرف بزنم. من در ایران دوران فوق العاده ای داشتم و البته طبیعتا مثل همه اوقات تندی و شیرینی همیشه با هم هست.